اين نكته نيز قابل دقت است كه تعبير به « غاوين » ( گمراهان ) همان تعبيرى است كه در داستان شيطان بعد از آنكه از درگاه خدا رانده شد آمده است آنجا كه خداوند مىفرمايد : إِنَّ عِبادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطانٌ إِلَّا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغاوِينَ : « تو بر بندگان من سلطه اى نخواهى داشت مگر گمراهانى كه پيروى تو مىكنند » ( سوره حجر آيه 42 ) . سپس به گفتگوهاى سرزنش بار و عتاب آميزى كه در اين هنگام با اين گروه گمراه مىشود پرداخته چنين مىگويد : « و به آنها گفته مىشود كجا هستند معبودهايى را كه پيوسته عبادت مىكرديد » ؟ ( * ( وَقِيلَ لَهُمْ أَيْنَ ما كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ ) * ) . « معبودهايى كه غير از خدا بودند » ( * ( مِنْ دُونِ اللَّه ) * ) . « آيا آنها در برابر اين شدائد و سختيها كه اكنون با آن روبرو هستيد شما را يارى مىكنند » ؟ ! ( * ( هَلْ يَنْصُرُونَكُمْ ) * ) . « يا مىتوانند كسى را به يارى شما دعوت كنند ، و يا حتى كسى به يارى خود آنها مىآيد » ؟ ! ( * ( أَوْ يَنْتَصِرُونَ ) * ) ( 1 ) . ولى آنها جوابى در برابر اين سؤال ندارند و كسى همچنين انتظارى از آنها ندارد . « در اين هنگام همه معبودان را جمع كرده با عابدان گمراهشان به دوزخ مىافكنند » ( * ( فَكُبْكِبُوا فِيها هُمْ وَالْغاوُونَ ) * ) .

--> ( 1 ) « ينتصرون » ممكن است اشاره به كمك خواستن براى خويشتن يا براى ديگرى و يا هر دو باشد ، زيرا در آيات بعد مىخوانيم كه معبودان و عابدان هر دو به آتش دوزخ افكنده مىشوند .